‘It’s all a bit mad, I’m locked away at home,’ pende Thom Yorke tijdens de pandemie, met de vraag aan veteraan-producer Mark Pritchard of die hem geen elektronische soundscapes wilde doorsturen. Die bezigheidstherapie resulteert nu in het avontuurlijke ‘Tall Tales’, een doeltreffend vaccin tegen doordeweekse muzak of alledaagse deuntjes. Een dag voor de release wordt de dystopische plaat ook in de bioscoop vertoond, vergezeld van een animatiefilm van kunstenaar Jonathan Zawada.

HUMO De vooruitgestuurde clips zijn alvast...

MARK PRITCHARD (lacht) «Intens, trippy en weird? Zéker! Jonathan wilde voor elke song ‘iets’ bedenken: surrealistische visuals, een kunstinstallatie, een videoclip... Ik stelde voor om een film te maken. Ook om te vermijden dat ‘Tall Tales’ zijn vuurdoop in een kunstgalerie zou beleven. Het brakke geluid op zo’n expo doet me over mijn nek gaan. Bezoekers staan er ook liever met een glas in de hand tegen elkaar te kwetteren. In de cinema houden mensen tenminste hun klep.»

HUMO Thom Yorke en jij hebben vier jaar in het grootste geheim aan deze plaat gewerkt. Waarom zo top secret?

PRITCHARD «Thom steekt zich graag weg. Alleen wie er nauw bij betrokken is, weet wat hij die week uitvreet. Hij houdt ook altijd een stuk of wat ijzers in het vuur, maar als buitenstaander heb je alleen weet van de pookjes die hij roodgloeiend uit het vuur trekt. Dat verklaart vast ook waarom al zijn werk nooit minder dan gewéldig klinkt.»

HUMO Hij steekt zijn bewondering voor jou evenmin onder stoelen of banken. ‘Een donkere magiër’ noemde hij je ooit.

PRITCHARD «Er hangt alleszins magie in de lucht wanneer we samenwerken, het knettert. Ik ken geen zanger die zoveel kwetsbaarheid in zijn stem kan leggen als hij. Of die gedreven wordt door zo’n tomeloos artistiek instinct. In 2016 hebben we samen ‘Beautiful People’ uitgebracht, en dat klonk zo straf dat er wel een vervolg moest komen.»

HUMO Ik heb ‘Tall Tales’ voor het eerst beluisterd tijdens een nachtelijke wandeling. Ik zou het andere broekschijters niet aanraden.

PRITCHARD «Ha! Maar die nerveuze, spookachtige sfeer past wel perfect bij het nachtduister, niet? Muziek moet mij een lichtjes verontrustend gevoel geven, anders interesseert het me geen ruk. Ik zoek vaak bewust naar de balans tussen triest en griezelig. Zolang de song wat unheimlich klonk, vond Thom het geweldig. ‘Happy Days’ is wat dat betreft één van zijn favorieten: ik stel me daar een rare parade van een Leger des Heils-orkest bij voor.»

HUMO Deze songs kregen tijdens de pandemie vaste vorm. Verklaart dat die claustrofobische sfeer?

PRITCHARD «Dat vroeg Thom zich ook al af. De onzekerheid en angst van die periode is ongetwijfeld op ‘Tall Tales’ binnengeslopen. Als ik nu ook nog eens wist waarover Thoms teksten gaan! Volgens mij heeft hij het in besmuikte termen over de pandemie en de Brexit. Maar dat zou ik ’m eigenlijk zelf moeten vragen. Zijn stem kent intussen minder geheimen voor me dan zijn teksten.» (gva)